Verschillen tussen Singlemode- en Multimode-vezels voor netwerken

In de ontwikkeling van de moderne netwerkinfrastructuur spelen glasvezelkabels een cruciale rol.Single-mode fiber (SMF) en multimode fiber (MMF) zijn de twee meest gebruikte optiesVeel netwerkingenieurs en IT-professionals vinden de verschillen tussen deze vezelsoorten echter nog steeds verwarrend.In dit artikel worden hun structurele kenmerken onderzocht, transmissieafstanden, kostenoverwegingen en kleurencodering om professionals te helpen de meest geschikte oplossing voor hun netwerkbehoeften te kiezen.

Een enkelmodusvezel laat in principe slechts één lichtmodus door de kabel gaan, terwijl multimodevezels meerdere gelijktijdige lichtmodussen ondersteunen.Dit fundamentele onderscheid veroorzaakt aanzienlijke variaties in de kerndiameter, de eisen aan de golflengte, de bandbreedtecapaciteit, de kleur van de jas, de transmissieafstand en de totale kostenstructuur.

Eenmodusvezel heeft een aanzienlijk kleinere kerndiameter in vergelijking met zijn multimode tegenhanger.In tegenstellingDe grotere kerndiameter verbetert de lichtverzamelbaarheid van multimode vezels en vereenvoudigt de verbindingsprocessen.Beide vezelsoorten behouden een standaard bekledingsdiameter van 125 μm.

De grotere kerndiameter resulteert in hogere verzwakkingspercentages voor multimode vezels.Signaaldegradatie aanzienlijk verminderenDeze onderscheidingen worden aangetoond door de vergelijkende afnemingswaarden:

• 9/125 enkelmodusvezel:
  • 1310 nm verzwakking: 0,36 dB/km
  • 1550 nm verzwakking: 0,22 dB/km
• 50/125 OM3 multimode vezels:
  • 850 nm verzwakking: 3,0 dB/km
  • Verminderingswaarde van 1300 nm: 1,0 dB/km

De grotere kern van multimodevezels biedt plaats aan kosteneffectieve lichtbronnen zoals LED's (lichtdiodes) en VCSEL's (verticaal holle oppervlakte-emitterende lasers),die doorgaans op golflengten van 850 nm en 1300 nm werkenEenmodusvezel vereist laser- of laserdiodebronnen, die gewoonlijk werken bij golflengten van 1310 nm en 1550 nm.

De huidige OM5-multimodevezel bereikt een maximale bandbreedtecapaciteit van 28.000MHz*km, beperkt door zijn meerdere lichtmodi.Eenmodusvezel biedt theoretisch onbeperkt bandbreedtepotentieel omdat het slechts één lichtmodus uitzendt.

Naast de TIA-598C-normen voor niet-militaire toepassingen, hebben single-mode kabels meestal gele jassen, terwijl multimode kabels oranje of aqua jassen gebruiken.Deze kleurenstandaardisatie vergemakkelijkt een snelle identificatie tijdens installatie- en onderhoudsprocedures.

De volgende tabel vergelijkt transmissieafstanden over verschillende Ethernet-snelheden voor verschillende vezeltypen:

De transceiverkosten voor multimode oplossingen liggen doorgaans twee tot drie keer lager dan voor monomode-equivalenten.Zoals aangetoond in de volgende vergelijking van de prijsstelling van de steekproef van transceivers::

Beide vezelsoorten hebben verschillende voordelen, afhankelijk van de specifieke toepassingsvereisten en de kosten.

Het direct mengen van deze vezelsoorten wordt niet aanbevolen vanwege onverenigbare kerngroottes en lichttransmissie-eigenschappen, die aanzienlijk signaalverlies en potentieel linkfalen zouden veroorzaken.

Over het algemeen niet aan te raden vanwege overmatig lichtverlies. De omgekeerde configuratie werkt echter soms met passende modusconditiekabels of mediaconverters.

De vereisten van de transmissieafstand dienen als primaire beslissingsfactor. Multimodevezel is voldoende voor de meeste datacentertoepassingen (300-400m),Terwijl enkelmodusvezel uitblinkt in langeafstandtoepassingen die kilometers beslaanOok toekomstige opwaarderingspaden en de totale eigendomskosten moeten van invloed zijn op de selectie.

Single-mode glasvezelsystemen domineren toepassingen op lange afstand, zoals dragernetwerken, metropoolnetwerken en passieve optische netwerken.Multimode-oplossingen blijven in bedrijfsomgevingen veel voorkomen, datacenters en lokale netwerken waar kortere afstanden de overhand hebben.Netontwerpers moeten bij de keuze van de optimale glasvezeloplossing voor hun specifieke implementatie zorgvuldig de technische vereisten en economische factoren evalueren.