Ağ Optimizasyonu için CWDM Vs DWDM Anahtar Farklar

Fiber optik iletişim alanında, sınırlı bant genişliği kaynaklarının verimliliğini en üst düzeye çıkarmak kritik bir araştırma odak noktası olmaya devam ediyor.Bir otoyoldaki şeritler gibi çalışır.Veri trafiği katlanarak büyüdükçe, bant genişliği talebi giderek daha acil hale geliyor.

Bir şehirdeki tüm araçların tek şeritli bir yola sıkışmaya çalıştığını düşünün, sonuç kaçınılmaz olarak tıkanıklık olacaktır.Ağ tıkanıklığı ve artan gecikme oluşur, sonuçta kullanıcı deneyimini ve iş operasyonlarını kötüleştiriyor.

Dalga boyu bölünme multipleksing (WDM) teknolojisi, tek bir fiber otoyolunda etkili bir şekilde birden fazla şerit oluşturan bir çözüm olarak ortaya çıktı.Bu yenilik, fiber iletişimini dar tek şeritli yoldan çok şeritli bir otobana dönüştürdü, her bir şerit farklı veri akışları taşıyor.

WDM'in parlaklığı, farklı ışık dalga boylarının kullanımındadır.Sonra onları alıcı ucunda ayırır., WDM, iletim kapasitesini önemli ölçüde arttırır.

İki ana WDM teknolojisi alanı domine ediyor: Kaba Dalga Uzunluğu Bölümü Multipleksing (CWDM) ve yoğun Dalga Uzunluğu Bölümü Multipleksing (DWDM).Bunlar aynı temel kavramın farklı yaklaşımlarını temsil eder., her biri belirli ağ ortamlarına ve kullanıcı gereksinimlerine uygun.

CWDM teknolojisi tek bir lif üzerinde 18 dalga boyuna kadar kanal destekler ve her kanal 20 nanometre uzaklıkta.Bu nispeten geniş aralık, CWDM uygulamalarını daha uygun maliyetli hale getirir, ancak mevcut kanalların toplam sayısını sınırlandırır..

Teknoloji, öncelikle 1310nm ve 1550nm dalga boyları bölgelerinde çalışırken, daha düşük lif zayıflaması nedeniyle sonuncusu tercih edilir.CWDM tipik olarak 70 kilometreye kadar iletim mesafelerine ulaşır, kısa menzilli uygulamalar için idealdir.

Bununla birlikte, 1370nm ile 1430nm arasında sinyal zayıflama piklerinin olduğu "su zirvesi" fenomeni, 40-70 kilometrelik iletimler için mevcut kanalları sadece sekize düşürür.Bu sınırlama, lifdeki hidroksil iyon emiliminden kaynaklanmaktadır., 1550nm bölgesinde sadece 0.25dB/km ile karşılaştırıldığında 1.0dB/km kadar sinyal kaybına neden olur.

DWDM, kaba karşıtıyla keskin bir şekilde zıtlaşır, aralarında sadece 0.8nm aralıkta 80 dalga boyu kanalı destekler.Bu yoğun kanal ambalajı önemli ölçüde daha büyük bant genişliği kapasitesini sağlar.

DWDM'nin önemli bir avantajı, uzun mesafelerde sinyal yenilenmesini sağlayan optik amplifikasyonla uyumludur.Bu, DWDM'i, büyük şehir alanı ağları gibi uzun mesafeli iletişim ve yüksek bant genişliği uygulamaları için tercih edilen seçim haline getirir., omurilik ağları ve denizaltı kabloları.

CWDM tipik olarak 10 Gigabit Ethernet ve 16G Fiber Channel uygulamalarını ele alırken, DWDM, kanal başına 100Gbps'e ve ötesine ulaşan protokolleri destekleyebilir.Gelecekte ortaya çıkacak yüksek hızlı gereksinimler için hazır hale getirmek.

Tarihsel olarak, CWDM'in daha düşük bileşen maliyetleri onu daha çekici bir seçenek haline getirdi.Hız yeteneklerini değerlendirirken, kanal kapasitesi, iletim mesafesi ve pasif ağ avantajları, DWDM giderek yeni ağ dağıtımları için tercih edilen seçim olarak ortaya çıkıyor.

Kalan kapasiteye sahip mevcut CWDM uygulamaları için, teknolojiye devam etmek akıllıca olabilir.Yüksek kapasiteli DWDM sistemlerine geçiş tamamlandı, ya da mevcut CWDM altyapısında hibrit bir DWDM üstlenmesini uygulayarak 1530nm ve 1550nm kanallarından yararlanarak 26 ek yol oluşturmak.

Geleneksel olarak, telekom operatörleri, önemli bir alana ihtiyaç duyan sabit, dikey bütünleşik sistemler için DWDM'yi tercih ederken, işletmeler veri merkezi bağlantısı için CWDM'yi tercih ettiler.daha esnek DWDM çözümleri ortaya çıktı, teknolojiyi kurumsal uygulamalar için giderek daha uygulanabilir hale getirir.

Silikon fotonik gibi gelişen teknolojiler DWDM maliyetlerini daha da azaltmayı vaat ederken, uzay bölünmesi multipleksasyonu nihayetinde mevcut lif bant genişliği sınırlamalarını aşabilir.WDM çözümlerini seçerken, kuruluşlar hem mevcut gereksinimleri hem de gelecekteki ölçeklenebilirliği göz önünde bulundurmalıdır.

CWDM ve DWDM arasındaki karar nihayetinde boyut, bant genişliği talepleri, iletim mesafesi ve bütçe kısıtlamaları dahil olmak üzere spesifik ağ özelliklerine bağlıdır.Dikkatli bir analiz ve stratejik planlama yoluyla, kuruluşlar bu teknolojileri uzun vadeli büyümeyi destekleyen verimli, güvenilir ve uyarlanabilir fiber ağları oluşturmak için kullanabilirler.